image001

Zegt de bankier tegen de pastoor: ”Houdt U ze dom, dan hou ik ze arm.” Het is de clou van een oud grapje, uit de tijd dat geestelijken en notabelen nog echt aanzien hadden. Pastoors, las ik, behoren tot een uitstervend ras.
Op het Franse platteland luidt inmiddels de noodklok.
Dorpsparochies sluiten noodgedwongen de deuren. Van de kuddes gelovigen van weleer is weinig meer over dan wat verspreide schapen. Jongeren zijn weggetrokken door de lokroep van de grote stad, waar kerken dienst doen als discotheek. Zo krijgen de veelal bejaarde pastoors, gedwongen door ontkerkelijking en vergrijzing, steeds meer gemeentes onder hun hoede. Opvolgers zijn niet of nauwelijks voorhanden. Hun enige hoop is gericht op jonge Afrikanen van overzeese seminaries.
Het was vast niet de bedoeling van het krantenbericht, maar ik proef ironie: waar vroeger missionarissen (met spiegeltjes en kralen) de zieltjes van inboorlingen kwamen ”redden”, zijn nu de rollen omgedraaid, zoiets als Afrikaanse voedselhulp voor Europa. Stuiptrekkingen van dat eens zo rijke en machtige instituut, het Vaticaan.
Als de ”Bankiers van God” niet van oudsher zo bedreven waren geweest in geldzaken, zou het er financieel somber uitzien voor het instituut kerk. Logisch dat ze condooms verbieden: het nageslacht moet worden veilig gesteld. In mijn praktijk heb ik veel moeders gehoord over de macht en invloed van de ouderling of pastoor: hun stichtelijke of berispende woorden leidden tot ongewenste zwangerschappen en grote kinderscharen, want nadat ze de deur uit gingen, werd letterlijk De Daad bij Het Woord gevoegd.

       image002

Paus Ratzinger

De woorden van God’s afgezant op aarde, de Paus, hebben onverminderd grote impact op gelovigen, hoewel de macht van de kerk tanende lijkt. Steeds meer mensen halen hun schouders op, wat vroeger vrijwel ondenkbaar was. De vrees om een sociale outcast te worden, als ketter op de brandstapel te belanden of eeuwig in hel of vagevuur te branden, lijkt aardig overwonnen. Ik ben er niet rouwig om. Spiritualiteit is voor de mens wat water is voor een vis. Ik gun en respecteer ieder zijn geloof, zolang ik maar niet in een vissenkom hoef te leven. Halleluja.
Sinds de kredietcrisis lijkt het met de bankier dezelfde kant op te gaan als met de pastoor. Ook banken leken heilige instituten. De woorden van Alan Greenspan, de vorige opperpaus van de Federal Reserve Bank (de ”Fed”), werden op een goudschaaltje gewogen. Beleggers hingen aan zijn lippen alsof er elk moment witte rook uit zijn mond kon komen. Een enkel woord, zelfs de interpretatie van een klemtoon, leidde tot sidderingen op de beursvloer en een wereldweide ontslaggolf, of tot euforie en investeringsdrift. Een oude wijsheid leert dat de vleugelslag van een vlinder een storm kan ontketenen aan de andere kant van de wereld. Kun je nagaan wat haviken, ratten, kameleons en geslepen vossen kunnen aanrichten.

image004

Alan Greenspan

Het klinkt onaardig richting welwillende dienaren, maar de macht van het instituut kerk is van oudsher gebaseerd op drie pijlers: angst, afhankelijkheid en schuld. De theorie over de zondeval van de mens belast een baby bij de geboorte al met een schuld, die afbetaald moet worden. Wie aan het eind van zijn leven de hemel in wil, moet stevig blijven dokken, want aan overtreding van Geboden hangt een prijskaartje. God werd daarmee rolmodel voor Big Brother: Hij ziet immers alles, altijd en overal. Geen wonder dat de angst voor de hel en de duivel van jongs af aan werd ingeprent, want als men daar niet in geloofde, viel het systeem in duigen. De aflossingsvrije hypotheek bestond nog niet.

image008

Zuilengang in het Vaticaan

image006 (1)

Zuilengang Federal Reserve (San Fransisco)

Schuld is een krachtig concept en een machtig psychologisch wapen. God stuurt zelf geen acceptgiro, maar besteedt de boetedoening uit aan incassobureau De Biechtstoel, waar mensen vrijwillig aangifte komen doen. Dat is een knap staaltje marketing, waar justitie jaloers op is: gaat U wekelijks bij de politie langs om uw verkeersovertredingen te melden? Nou dan. Vandaar dat we nu overal cameratoezicht hebben, ”voor onze veiligheid”, jaja. Vroeger ging dat anders, de kerk verkocht de ”aflaat”. Een soort vrijbrief voor de hemel waarmee je schuld en verdoemenis kon afkopen, tot de volgende overtreding. Met de teloorgang van de angst voor de duivel, verdween ook de angst voor de hel. De kerk kreeg het moeilijk, maar een nieuw geloof won aan kracht, de pastoor maakte plaats voor de bankier. Een soort stuivertje wisselen.
Geld werd de nieuwe God. De bank de nieuwe kerk. Economie de nieuwe religie. De Britse groep ”Faithless” (what’s in a name) scoorde een hit met ”God is a DJ”. De nieuwe God was hip, de kerk een discotheek, en geld was God. Zelfs als je voor een dubbeltje geboren was, kon je rijk worden. De ”zegeningen” van de ”vrije markt” daalden over ons neer. Met de opkomst van de computer maakte het loonzakje plaats voor giraal verkeer, ”veilig en makkelijk”. Fysiek geld maakte plaats voor digitaal geld. De goudstandaard werd losgelaten, zodat banken van de belofte (”I owe you”) afkwamen dat papiergeld een tegenwaarde moest hebben in zilver of goud. Een gouden truc, want door invoering van de ”fractionele reserve” hoefden ze voortaan nog maar een fractie (minder dan een tiende) van het aan hen toevertrouwde geld in reserve te hebben, geld maakte plaats voor krediet. Krediet is wat anders dan geld: het is een schuldbekentenis
image007
Je verplicht je tot aflossing van je schuld, in vastgestelde termijnen, plus rente. Nu kopen, later betalen. De bankiers hanteerden dezelfde machtspilaren als de pastoor, maar veel aantrekkelijker verpakt: geen angst maar vertrouwen (in je toekomst, in economische groei). Geen afhankelijkheid maar onafhankelijkheid (de ”vrijheid” om te kopen waar en wanneer je maar wilt, met creditcard, pin pas, chipknip) schuld heette voortaan krediet, (tot het op terugbetalen aankomt, want dan heet krediet opeens schuld). Voldoe je niet aan je verplichtingen, dan legt de bank beslag op je bezit. Lijkt logisch, maar er zit een addertje onder het gras.
Als een bank een hypotheek afsluit, typen ze het kredietbedrag in op de computer. Vanaf het moment dat je tekent heb je een schuld, en heeft de bank uit het niets nieuw geld gecreëerd, zonder een bankbiljet te hoeven drukken. Met je schuldbekentenis als onderpand kunnen ze weer tien maal (soms zelfs tot dertig maal) dat bedrag aan nieuwe kredieten uitschrijven, en daar dus tienmaal of meer rente over ontvangen, (bijna) ad infinitum. Vroeger vertegenwoordigde geld waarde. Nu vertegenwoordigt geld schuld. Het zijn woorden uit de mond van de voorzitter van de Raad van Bestuur van de eerder genoemde Federal Reserve Bank, Marrinner Eccles: ”Zonder schuld is er geen geld.”
Dat zadelt ons op met een wonderlijke paradox: als alle schulden worden geschrapt, zou je verwachten dat we meer geld hebben. Het tegendeel is waar: zonder schulden is er geen geld meer in roulatie. Bij bank en economie draait het, net als bij de kerk, om schuld. Meer schuld betekent meer afhankelijkheid. Als je je schuld niet kunt betalen, heeft de bank recht op je huis, auto of ander bezit. Zo is virtueel gecreëerd geld een gelegaliseerde witwasser. De maximale hoeveelheid geld die in omloop is, kent als enige limiet de hoeveelheid schuld die er uitstaat.
Het is een slim uitgedokterd plan: hoe meer schuld, hoe meer afhankelijkheid, hoe meer macht. Zo is Amerika het machtigste imperium uit de geschiedenis, terwijl het in feite failliet is. Marionet Bush belichaamt de natste dromen van Wall Street bankiers. Hij heeft meer schuld gecreëerd dan alle vorige Amerikaanse presidenten bij elkaar. De kosten van de orkaan Katrina en de oorlogen in Irak en Afghanistan worden afgewenteld op de bevolking, terwijl de winsten in de zakken van machtige corporaties en hun bankiers belandden. Oorlogen en crises zijn bijzonder lucratief, vandaar dat we steeds van de ene geënsceneerde crisis in de volgende belanden. De schuldenlast is inmiddels zo hoog opgelopen dat -net als vroeger bij de kerk elke baby al bij de geboorte weer met schuld is belast. Op de dag dat de dollar valt ligt de opvolger, de Amero, al klaar. Maar ook dat lees je niet in de krant.
image010
Het was misschien te mooi om waar te zijn. Maar zolang iedereen gelooft en vertrouwt dat de bomen tot in de hemel reiken, werkt het systeem, net als elk piramide spel – want dat is het. Geldhandel heeft plaats gemaakt voor handel in schuldbekentenissen. Schuldbekentenissen worden via een wereldwijd netwerk van tussenpersonen en financiële instellingen rondgepompt (globalisering…). De schuldbekentenis komt als geld in de boeken te staan, op grond waarvan weer vele nieuwe kredieten worden gecreëerd, zonder dekkend onderpand. Door deze mondiale handel in gebakken lucht leven we overal op de pof, en zegt het systeem straks plof.
Maar zover laten ”ze” het toch niet komen? Toen een run van verontruste spaarders en beleggers op de Fortis/ABN onafwendbaar leek, greep de regering toch in door de bank te nationaliseren? Dat klopt, minister Bos werd zelfs ”Man van het Jaar”. Over een paar jaar zal blijken dat hij er naast zit: hij gaat er van uit dat hij de bank dan met winst kan verkopen, maar wat als het tegendeel waar blijkt (en de kredietcrisis verder doorwoekert)? Dan betaalt het volk alsnog en opnieuw de rekening. Zonder ingreep zou er paniek zijn uitgebroken, omdat de banken maar een fractie van uw geld in voorraad hebben (” uit veiligheidsoverwegingen”, weer zo’n goeie.) Daar sta je dan met je pin pas. Wil je cash geld opnemen, is de automaat leeg en het loket gesloten. Dan breekt er een volksopstand uit en komt het bedrog aan het licht. Dat moet voorkomen worden. Dus wat doen regeringen? Geld lenen bij ”de redders in nood”, de Centrale Banken, waarvan de Federal Reserve de grootste ter wereld is.
image011
Dat de Fed de grootse oplichters truc uit de geschiedenis op haar geweten heeft, zul je nooit lezen in de kranten, want die hebben ze al lang in hun zak. De naam doet vermoeden dat het een overheidsinstelling is, maar in werkelijkheid is de Fed prive eigendom van een select groepje bankier families. De Fed werd in het grootste geheim opgericht (1913), deed naar de bevolking toe voorkomen alsof ze de macht van de banken wilde inperken (die had de buik vol van bankiers), maar verschafte zich door list en bedrog toegang tot onbeperkte macht en ongelimiteerde rijkdom. (De overheid moet rente over de leningen betalen, en daar worden geen biljetten voor gedrukt. Zo ontstaat per definitie een blijvend oplopend tekort aan biljetten) Hierbij vergeleken is Het Paard van Troje een hobbelpaard. De bankiers stonden niet meer onder de wet maar boven de wet, en konden voortaan de overheid inzetten voor handhaving en incasso.
Tot de oprichters behoorden bekende bankier namen als Morgan, Warburg en Rockefeller. (U weet wel, die van al die liefdadigheidsinstellingen. Wie beeldvorming en pr belangrijk vindt, kan beter te boek staan als eigenaar van een voetbalclub of filantroop, dan als oplichter) Met de ”noodleningen” die ze nu verstrekken, lopen ze helemaal binnen. Het enige dat ze hoeven te doen is het kredietbedrag aan de regering intypen op een computer. Triljoenen krediet, triljoenen aan schuldbekentenissen plus rente, en dat voor de drukkosten van een paar cent per bankbiljet, want zij beheren de geldpersen en creëren geld uit lucht. Pure alchemie. Over deze nieuwe staatsschuld (obligaties) betaalt de regering rente, die wordt doorbelast aan de burgers. De overbodige rente aan de Centrale Banken is de oorzaak van inflatie.
image012
Vervolgens verstrekt de regering dat geld uitgerekend aan de banken en instellingen die verantwoordelijk zijn voor de zelf gecreëerde ”crisis”. Dat is net zo verdacht als een nota ris die twee hoofdprijzen wint op een lot terwijl hij zelf de trekking verricht. De bevolking draait op voor de schuld van de ”reddingsoperatie”. De Amerikaanse regering ramde in oktober 2008 nog een 700 miljard ”Bail Out-plan” door het Conges. Tegenstribbelende Congresleden werden zwaar onder druk gezet, net als met de Patriot Act na 9/11: als ze niet voor stemden zou de beurs inklappen, opstand uitbreken en ”Martial Law” worden uitgeroepen. Ze zwichtten, en de beurs klapte alsnog in elkaar. Daarmee heeft de Fed na de grootste oplichterstruc hebben ze nu ook de grootste bankroof aller tijden op hun naam staan. En dat terwijl de echte crisis nog moet beginnen.
Luchtvaartpionier Charles Lindbergh sr. zei niet voor niets: ”Het systeem is prive, gemaakt met het doel om zo groot mogelijke winsten te behalen uit het geld van andere mensen. Ze creëren paniek in hun eigen voordeel. Inflatie en deflatie werken allebei in hun voordeel als zij de financiën beheren.” Bij de invoering van de wet die de Federal Reserve in 1913 bestaansrecht gaf, merkte hij op: Als president Wilson deze wet tekent, legaliseert hij een monetaire macht die de grootste wetgevende misdaad uit de geschiedenis is.” Profetische woorden, maar klokkenluiders krijgen zelden steun. Vraag het aan Ad Bos, de man de de Staat miljarden bespaarde door de bouwfraude aan het licht te brengen, en als dank zelf werd vervolgd, de lastpost
Niet voor niets lees je dat er een financiële Tsunami op ons af komt. Nu de eerste waarschuwingsgolf op de kust is aangeland, trekt het water zich zover terug dat je zelfs over de zeebodem kunt lopen. Ten onrechte kun je concluderen dat het allemaal reuze meevalt (”koopjestijd op de beurs”), terwijl je juist moet maken dat je wegkomt, voor zover het nog kan, je schaapjes op het droge krijgen.
Als straks de balans straks wordt opgemaakt, voorspel ik 5 ”oplossingen” die een herhaling moeten voorkomen:

  1. Afschaffing van contant geld (er is wereldwijd meer schuld dan dat er bomen zijn om papiergeld van te drukken. Cash is daarmee de zwakke schakel in het systeem, want als mensen en masse hun geld willen opnemen ”klappen” de banken.)
  2. Verplichte invoering van digitaal geld (via mobiele telefoons, implanteerbare chips etc. Daarmee wordt elke transactie geregistreerd, en is de 24/7 controle over het individu compleet. Wie niet meedoet valt buiten het systeem en wordt een outcast.)
  3. ”Hervorming” van het bankwezen, meer macht aan de Centrale Banken (inclusief Wereldbank en IMF, u weet wel, onze ”redders in nood”)
  4. Minder verschillende valuta (uiteindelijk 1 wereldwijde munteenheid. Kun je niet meer vluchten naar ”veilige” valuta in moeilijke tijden. Centralisering van macht).
  5. Stopzetting van handel in goud, mogelijk een verbod op goud als betaalmiddel. (Fysiek goud de van oudsher waardevaste vrijhaven ten tijde van nood is inmiddels bijna niet meer te verkrijgen. De prijs zou bij schaarste gigantisch moeten stijgen, maar wordt door manipulatie kunstmatig laag gehouden. Veel goud wordt alleen op papier verhandeld. Als de goudprijs opeens snel gaat stijgen is en de eigenaars hun klompjes opeisen, stort de markt in en wordt de handel stopgezet. Er is onvoldoende goud in de kluizen om aan de verplichtingen te voldoen.)
Niet geheel toevallig sluit dit naadloos aan bij de agenda van de Nieuwe Wereld Orde, die het motto hanteert ”Orde uit Chaos”. Nog steeds zijn er mensen die niet doorhebben dat de aanslagen van 9/11 doorgestoken kaart zijn en dat de zogenaamde ”oorlog tegen terreur” een ”oorlog tegen onze vrijheid is.” 9/11 gold als rechtvaardiging voor valse oorlogen en een ongelimiteerde stroom aan vrijheidsbeperkende maatregelen (”vrijheid inleveren voor onze veiligheid”). De ingrijpende maatregelen die onvermijdelijk gaan voortvloeien uit de kredietcrisis, zullen als excuus worden gebruikt om onze financiële vrijheid af te pakken, ”ter bescherming van onze vrijheid”. De kredietcrisis is daarmee het economische 9/11. Wij hebben de gevangenis gefinancierd die voor ons in aanbouw is en haar voltooiing nadert. Ontdek dat je de cipier bent van je eigen gevangenis. Dan heb je de sleutel naar vrijheid altijd op zak.
Maar wacht eens even: de titel van de stuk luidt toch ”Kredietcrisis, de nieuwe religie”? Klopt. De twee bovenstaande foto’s zijn digitale opnames van verborgen boodschappen in Tv-programma’s(subliminals), waarover ik eerder een uitvoerig artikel heb geschreven.
De tekst op de foto’s raakt de kern van het probleem: ”Geld is de wortel van alle vrijheid/leugens” (Let op het woord ”leugens”(”lies”), op de achtergrond van dia 1.)
Ik begon dit artikel met het grapje van de bankier die tegen de pastoor zegt: ”Houdt U ze dom, dan houd ik ze arm”. De pastoor predikte vanaf de kansel dat geld de wortel is van al het kwaad. De topbankiers draaiden het om. Hun economische profeten predikten dat geld de wortel is van alle vrijheid. De kerk vergaarde rijkdom door armoede en soberheid te preken. De bankier beloofde ons vrijheid en bracht ons schuld. We laten ons voortdurend conditioneren en bij de neus nemen.
(Om de cirkel rond te maken: de Fed wordt aangestuurd door, jawel, de Bank van Rome. Die dankt haar verborgen macht vooral aan de oprichter van de Jezuieten, Ignatius van Layola. Op 4 juni 1963 tekende JFK executive order Nr. 11110. Die voorzag er in dat de regering voortaan weer zelf geld zou drukken (”greenbacks”), zonder rente te hoeven betalen aan de Fed. Kennedy werd op 22 november 1963 vermoord en opgevolgd door President Johnson, een Jezuiet. Die maakte de maatregel geruisloos ongedaan en de Fed kon op de oude voet verder.)
De politici deden ook een duit in het zakje door economische groei heilig te verklaren, alle waarschuwingen ten spijt dat ongebreidelde consumptiedrang ons leefklimaat verziekt en dat duurzaamheid geboden is. Met de voortschrijdende kredietcrisis lijkt de houdbaarheidsdatum van het Evangelie van de economische groei verstreken. Dezelfde ”experts” die ons jarenlang in hun onwetendheid onwetend hielden (”Dat kan nooit gebeuren”), buitelen nu in de media over elkaar heen om een zondebok aan te wijzen. De beschuldigende vinger gaat vooral uit naar de bonuscultuur van hebzuchtige managers en onverantwoord consumentengedrag.
Verwacht geen antwoord op de vraag hoe het in godsnaam mogelijk is dat 1 Franse bankemployee verantwoordelijk kan zijn voor een verlies van 5 miljard Euro door foute beleggingen. Laat staan dat je iets leest over Donald Rumsfeld, die de dag voor de aanslagen in New York tijdens een persconferentie zegt de oorlog te verklaren aan het Pentagon, omdat ze 2.3 triljoen dollar kwijt zijn, om het er vervolgens nooit meer over te hebben. Al zet je een olifant voor onze neus in de kamer, we zien hem niet.
Maar elke crisis biedt kansen: misschien bloeit de ruilhandel weer op, leren we weer kleinschalig samen te werken, of ontwikkelen we onze creativiteit. Een leven buiten de kerk was vroeger net zo ondenkbaar als een leven na een instortende economie nu. Het kan een zegen zijn. Maar zelfs voor onze bejaarde pastoor op het Franse platteland gloort weer hoop: in bange tijden stromen de kerken vanzelf weer vol.
Albert Toby

”Verdraaid, de wereld op zijn kop” – zie www.tobyornottoby.com – onder ”artikelen”
Reageren? albert.toby@tobyornottoby.com